دیوان اشعار علامه ذوالفنون حضرت آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی (ره)

دیوان اشعار علامه ذوالفنون حضرت آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی (ره)

لطفا ابیات را در اینجا جستجو نمایید

کلمات کلیدی

دیوان حضرت استاد علامه حسن زاده آملی

دیوان قسمت پنجم

دیوان قسمت سوم

دیوان قسمت دوم

دیوان قسمت چهارم

دیوان قسمت اول

دانی که دوست غیر خداوندگار نیست در این معاملت غم فسخ و اقاله چیست

ساقی دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

نقد جان دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

کوره عشق دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

غزل عشق دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

ایدوست دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

قصیده توحیدیّه دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

گر سرت شوق لقاء الله است ترک خود گو که رسیدی بمراد

گر سرت شوق لقاء الله است

ترک خود گو که رسیدی بمراد

طلعت دلدار دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

بیدل دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

مصطبۀ عشق دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

سروش عشق دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

حامل اسرار دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

نور ولایت دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

گرت حفظ ادب باشد مع الله شوی از سِرّ سِرّ خویش آگاه

وحدت صنع دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

بزم طرب دیوان اشعار علامه حسن زاده

بزم طرب

امشب دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

امشب

پیچ و تاپ دیوان اشعار

پیچ و تاپ

۲۴ مطلب در دی ۱۴۰۴ ثبت شده است

ساقی حسن فدای تو خم ده پیاله چیست

امروز ده به نقد و فردا حواله چیست                                                                                            

***

بی شغلم و سزاست به خمخانه کار من

مزدم قبول تست کتاب و قباله چیست                                                                                      

***

دل بدست یار دادن کار آسان است نیست

داستان عشق با افسانه یکسان است نیست

***

هر که نام او تهمتن آمده در روزگار

میتوان گفتش چو رستم مرد میدان است نیست

***

دل بریان شده ام حاصل عرفان من است

ارمغانیست که از جانب جانان من است                                                         

***

بسکه در کورۀ عشقش به فغان آمده ام

مشت من سینۀ من چکّش و سندان من است                                            

***

در راه عشق دمبدم عذر و بهانه چیست

خوشتر ز عشق و زمزمۀ عاشقانه چیست

***                                                                           

عنقای نفس ناطقه را جز به طور عشق

در طوبی آرمیدن و در سدره لانه چیست

***

دارم هوس وصالت ایدوست

دائم منم و خیالت ایدوست                                                   

***

این مرغ ز جالها رهیده

افتاد عجب بجالت ایدوست                                                                                 

***

رندی چو مرا بدید اینحال

گفتا که خوشا بحالت ایدوست                                                                      

***

جز تو ما را هوای دیگر نیست

جز وصال تو هیچ در سر نیست

***

این ره است و دگر دوّم ره نیست

این در است و دگر دوّم در نیست                                                                

***

تا دل اندر خم زلف تو گرفتار شده است

کافری پیشه گرفته است و سبکبار شده است    

***

دیده از دیدن اغیار فرو بست نظر

زان سپس در ره دیدار رخ یار شده است   

***

بیدلی اندر دل شب دیدۀ بیدار داشت

آرزوی دیدن رُخسارۀ دلدار داشت

***

گاه از پندار فصلش میخراشیدی رُخش

گاه در امید وصلش گونۀ گلنار داشت   

***