دیوان اشعار علامه ذوالفنون حضرت آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی (ره)

دارم هوس وصالت ایدوست

دائم منم و خیالت ایدوست                                                   

***

این مرغ ز جالها رهیده

افتاد عجب بجالت ایدوست                                                                                 

***

رندی چو مرا بدید اینحال

گفتا که خوشا بحالت ایدوست                                                                      

***

در جال فتاده ای ولیکن

پرواز دهند و بالت ایدوست 

***                                                                                                                          

پرواز برون ز حدّ و احصا

آنی چو هزار سالت ایدوست                                                               

***

دیده به امید این نویدش

دارم بره نوالت ایدوست                                                                                                         

***

در خواب روم مگر که بینم

با چشم دگر جمالت ایدوست                                                                                                                                ***                                                      

در وصف تو هر که را که دیدم

مات تو بُده است و لالت ایدوست                                                                                               

***

ای آنکه فرشتگان رحمت

رسمی بود از خیالت ایدوست                                                                           

***

ای آنکه مجرّه هست و بیضا

تصویر ز خطّ و خالت ایدوست                                     

***

ای آنکه زمین و آسمانها

ظلّی بود از ظلالت ایدوست                                                                                                                                 ***   

ای نور روان و دیدگانم

هرگز نبود زوالت ایدوست                                                                  

***

در آینۀ دل حسن نه 

 عکس رُخ بی مثالت ایدوست 

***

صفحات۴۳،۴۴