دیوان اشعار علامه ذوالفنون حضرت آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی (ره)

دل بریان شده ام حاصل عرفان من است

ارمغانیست که از جانب جانان من است                                                         

***

بسکه در کورۀ عشقش به فغان آمده ام

مشت من سینۀ من چکّش و سندان من است                                            

***

سر خود گیر ایا پادشه با کر و فر

که خداوند نگهدار و نگهبان من است                                                                                                       

***

چه وعیدم دهی ای واعظ دلمرده ز مرگ

کاین سرای سپری یکسره زندان من است                                                               

***

وارداتی که بدل میرسد از عالم غیب

روح و ریحان من و روضۀ رضوان من است                                                              

***

آنچه دل گفت بگو گفته ام از لطف اله

شاهد صادق من مصحف فرقان من است

***

دگرم وحشت تنهائی و تاریکی نیست

نور قرآن محمّد بدل و جان من است

***

یار گفتا سخن نغز دهان حسنم

شکر است و شکر کلک نیستان من است     

***

صفحه۴۶