دیوان اشعار علامه ذوالفنون حضرت آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی (ره)

ساقی بزم محبّت به دو جامی جانا

وارهانم ز کرم از الم هجرانا                                                 

***

من ماتم زده در کنج غم و محنت و درد

از که دارو طلبم و زکه شوم درمانا                          

***

ساقیا نیست روا کاین دل تفدیدۀ ما

در همه عمر بود همدم با حرمانا                                                               

***

نیست مقصود بجز دیدن رخسارۀ یار

ایخوش آنکس که شود در قدمش قربانا                                                     

***

صائبین را بفروغی برهان از ره شید

تا بدانند که شیدا زکه شده تابانا                                     

***

طائر عشق چه طیریست که جز حبّۀ

دل نبود چینۀ او عقل بود حیرانا                                         

***

چونکه بگذشت به کو کو زدنم دورانی

بگذرد نیز به هو هو زدنم دورانا                      

 ***                                                               

متحیّر شده است شش که نجم است ششم

 صورتش سنبله و برج بود میزانا 

                          صفحه۲۲