دیوان اشعار علامه ذوالفنون حضرت آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی (ره)

شد ازجیب افق پیدا رخ نورانی بیضا

که روشن شدجهان یکسر ازآن حورای بزم آرا 

***                                 

درود ای عاشق سرگشتۀدل دادۀشیدا

نوید ای آسمانی پیک یکتای جهان پیما     

***                      

عجب ازپای تاسرآتش عشقت فرابگرفت

که یکسرآتشی ای آتشین آهوی خوش سیما     

***                                 

مه وخورشیدواستاره براین گردون گردانند

بحکم حجّت قاطع براه عاشقی پویا                                     

***

ز ذرّه تا مجرّه ازرقیقت تاحقیقت را

بیابی راکع وساجدبحمدومدح حق گویا                                              

***

دوعالم یک مصلّی هست ودائم درصلاتستند

همه اشباح دراینجاهمه ارواح درآنجا                                                        

***

طبیعی راطبیعت کرد تسخیرش که اندر صنع

فرورفته است چندانکه فرومانده است ازمبدأ                                     

***

چه صنعی فسحت یک قطرۀ ماءِمهینی را

محیطی ساخت درکامش کم ازیک قطره دریاها                                                 

***

قلم ازدهشت صنعش فرومانده است ازرفتن

معانی جوشد ازدل ناطقه نبود بدان یارا                                            

***

 حسن آنی که بود اینک زجوش عشق میجوشد                                                                              که اندرراه معشوقش شودچون قرصۀ بیضا

صفحات ۲۵،۲۶