دیوان اشعار علامه ذوالفنون حضرت آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی (ره)

آندل که بکوی عشق محرم نیست

دیو است و دد است پور آدم نیست 

***    

آنرا که عروج آسمانی نیست

جز عبد و اسیر فرج و اشکم نیست

***

ای بیخبر از سحر گه عاشق

عاشق چو سحر رسد در عالم نیست

***

با یار بخلوتش چنان خرّم

بالله که به خرّمیش خرّم نیست

***

زخم دل عاشق بلاکش را

جز مرهم وصل هیچ مرهم نیست

***

ما فوق ز هر مقولت آمد عشق

جوهر نبود ز کیف و از کم نیست

***

دل باختۀ جمال جانان را

از هر چه مقدّرش بود غم نیست        

***

فرزانۀ شهید راه عشقش را

بزم طرب است و دار ماتم نیست

***

جز سوز و گداز چاره ای نبود

کاین راه بزور و زر و درهم نیست

***

این ره که تو میروی بدین خواری

این سیرت مرد حق مسلّم نیست

***

هر کس که کشید لوح تکسیری

بو نی نشده است و ابن اعلم نیست

***

خواهی که رسی ببام مقصودت

جز سٌلّم عشق هیچ سٌلّم نیست

***

کارش همه حکمت است و بس محکم

راهش همه روشن است و مبهم نیست  

***

سر ار ننهی بخاک درگاهش

سر نیست بجز کدو شلغم نیست