دیوان اشعار علامه ذوالفنون حضرت آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی (ره)

سرّ تو جدول دریای وجود صمدیست

دفتر غیب و شهود کلمات احدیست

***

دل صافیست که مرآت جمالست و جلال

جلوه گاه ملکوت ازلی و ابدیست

***

عقل کلّ والد و امّ نفس کل و زین اَب و امّ

آدم بوالعجب فرشی عرشی ولدیست

***

نفس را فوق تجرّد بود از امر آله

واحد است ار چه نه آن واحد کمّ عددیست

***

تن بود مرتبت نازلت اندر دو سرا

نه که سیف است بِغمد اندر و او را امدیست

***

جام صهبای صبوح و تو نئی مست مدام

حق ترا آب حیاتست که باطل ز بدیست

***

دیده را گر نبود لذّت دیدار رُخش

چارۀ دیده بباید که مر او را رمدیست

***

وحدت صنع خدائیست که در سمع کیان

یک نظامست و منزّه ز کژی و ز بدیست

***

واحدی را که ز کثرت به تناهی نرسد

نه صباح و نه مساء است و نه امس و نه غدیست

***

شمس را ذرّۀ شعرا شِمُر از روی حساب

آسمان را ز سطرلاب دل او رصدیست

***

حمدلله قدم صدق حسن را همه دم

در ره دوست ز انفاس خوش او مددیست

***

خوش آنکه چو نجم آسمانی را 

 جز عشق دگر کسیش همدم نیست                                                                                                                       

صفحات ۳۲،۳۳