دیوان اشعار علامه ذوالفنون حضرت آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی (ره)

دیوان اشعار علامه ذوالفنون حضرت آیت الله استاد حسن حسن زاده آملی (ره)

لطفا ابیات را در اینجا جستجو نمایید

کلمات کلیدی

دیوان حضرت استاد علامه حسن زاده آملی

دیوان قسمت پنجم

دیوان قسمت سوم

دیوان قسمت دوم

دیوان قسمت چهارم

دیوان قسمت اول

دانی که دوست غیر خداوندگار نیست در این معاملت غم فسخ و اقاله چیست

ساقی دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

نقد جان دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

کوره عشق دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

غزل عشق دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

ایدوست دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

قصیده توحیدیّه دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

گر سرت شوق لقاء الله است ترک خود گو که رسیدی بمراد

گر سرت شوق لقاء الله است

ترک خود گو که رسیدی بمراد

طلعت دلدار دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

بیدل دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

مصطبۀ عشق دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

سروش عشق دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

حامل اسرار دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

نور ولایت دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

گرت حفظ ادب باشد مع الله شوی از سِرّ سِرّ خویش آگاه

وحدت صنع دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

بزم طرب دیوان اشعار علامه حسن زاده

بزم طرب

امشب دیوان اشعار علامه حسن زاده آملی

امشب

پیچ و تاپ دیوان اشعار

پیچ و تاپ

۲۴ مطلب در دی ۱۴۰۴ ثبت شده است

شد ازجیب افق پیدا رخ نورانی بیضا

که روشن شدجهان یکسر ازآن حورای بزم آرا 

***                                 

درود ای عاشق سرگشتۀدل دادۀشیدا

نوید ای آسمانی پیک یکتای جهان پیما     

*** 

ای نور چشم من بیا دل را رها کن از هوا

بینی همه نور خدا یابی به اوجت ارتقا                                                    

***

گر عاشق فرزانه ای اندر ره جانانه ای

ور از همه بیگانه ای بنیوش حرف آشنا              

***

هو- رسالۀ انسان کامل این کمترین باراوّل که ازبنیادخیرنهادنهج البلاغه بطبع رسیداست سوانح تحریف بسیاردیده است پس ازتصحیح برای طبع دوّم بضمیمۀ این عشرۀ کامله بعنوان مطایبت بحضورمبارکشان تقدیم شد

 

این پیکر شریف که نازکتر از دل است

صد پاره پاره پیکر انسان کامل است

***

ساقی بزم محبّت به دو جامی جانا

وارهانم ز کرم از الم هجرانا                                                 

***

من ماتم زده در کنج غم و محنت و درد

از که دارو طلبم و زکه شوم درمانا                          

***